Aktorka filmowa okresu międzywojennego i druga Miss Polonia w historii. Urodziła się w 1907 roku. Dorastała we Lwowie, w rodzinie znanego adwokata Eugeniusza Batyckiego. Ukończyła tam liceum, a następnie szkołę gospodarczą w Snopkowie. Biegle mówiła po francusku, włosku, angielsku i niemiecku.

Zanim została Miss Polonia, była już znana z kina. Zadebiutowała w 1929 r. w filmach „Szlakiem hańby” i „Grzeszna miłość”. Później wystąpiła m.in. w „Moralności pani Dulskiej” (1930), „Duszach w niewoli” (1930), „Kobiecie, która się śmieje” (1931) i „Dziesięciu z Pawiaka” (1931).

W 1930 r. zdobyła tytuł Miss Polonia, pokonując m.in. Sławę Malczewską z Warszawy i Larysę Winkowską z Poznania, które zostały wicemiss. W jury zasiedli m.in. Zofia Nałkowska, Juliusz Osterwa, Arnold Szyfman, Władysław Skoczylas, Henryk Kuna, Edward Wittig i Wacław Grubiński. Nową Miss przyjęto z ogromnym entuzjazmem – tłumy witały ją na ulicach Warszawy, a wieczorem publiczność nagrodziła ją owacją w teatrze.

Była kobietą wielu talentów i zainteresowań. Grała na fortepianie, uczyła się śpiewu i rysowała. Uwielbiała sport – pływała, wiosłowała, grała w tenisa, jeździła na nartach i konno. Prowadziła samochód i ćwiczyła strzelanie do celu. Podczas kręcenia filmu „Kobieta, która się śmieje” w atelier Paramount nazwano ją „Miss Paramount”. Prywatnie była związana ze słynnym tenorem Janem Kiepurą, którego niemal poślubiła.

W 1932 r. wraz z matką wyjechała do Stanów Zjednoczonych. Zmarła w 1989 r. w Los Angeles.